|
Mektubunu aldım
dikkatlice ve birkaç kez okudum
yapılması gerekeni yaptın ve özür diledin
teşekkür ederim
***
Sana kızgın veya küskün değildim ve değilim
-sana kırgınım-
onu da benim duygusallığıma ver gitsin...
bak benim güzel dostum
ben sade bir adamım
sevenim çoktur
sevmeyenim de vardır elbette
nefret duygusunun kıskacında kıvranmam
zira kişilerle değildir alıp veremediğim
mantıklı olmakla birlikte
(veya olabilme gayretime rağmen)
içgüdülerimle ve önsezilerimle hareket ederim
ve sevdim mi tam severim
yine de az yanılırım her nedense
yapmacık olmadım ve olamam
olanlarla uzun sürmez ilişkilerim
ki onların koynunda çıkar beklentleri değil
yoğun sevgi duyguları (sevme ve sevilme anlamında) yatar
hesap yaparak geçirmek istemiyorum
üç günlük ömrümü toprağa dönen
sevdiklerim için ölürüm de gerekirse
ama ben de yaşamak istiyorum
gönlüm razı değil
ormanların ağaçları yutmasına ve inkar etmesine
yanan ormanın yardımına koşarım
ve o yolda gerekirse kendim de yanarım
önemli olan gereksiz ve seçmediğimiz farklılıklar yüzünden
çatışmak değil insanlık temelinde buluşmaktır
ektiğim tohumları yeşerirken görmek mutlu eder
duygulanır sevinir bir kuş gibi uçarım
bir şeye yaradığımı kanıtladığımda kendi kendime...
***
Peki ne yaptın ki kırgınım diyorum sana
zoraki birşey yapsaydın kızardım
yeşermesini ve gelişmesini arzuladığım ilişkimizde
suçlayıcı bir tutum alarak seni üzmek istemiyorum
buna hakkım yok
beni sevdiğini biliyorum
ve zaten bu yüzden sen kendini yeterince suçlu hissediyorsun
benim haklı olmam da fazla birşey değiştirmez
ben sevildiğimi hissettiğim oranda mutlu olurum
uzun süreli ihmallere dayanamam
çiçek gibi solarım
tedirgin eder beni
ne olduğunu tam olarak bilememek
ya ihmalci sevmiyordur
ya sevmekten daha önemli işleri vardır
(galiba senin durumun buna yakın)
ya da sevemeyecek durumdadır
ki o durumda sevilenin sevemeyenin yanında olması gerekebilir
ve ben tedirgin oldum
acaba hakkım olmayan birşey mi istedim diye sordum
kendi kendime birkaç kez
gel dedin bana, gelemeyeceğimi bile bile
kısıtlı zamanının içine sıkıştırmak istedin beni
iyi niyetle, gönlümü almak için
olamazdı ve çok şükür olmadı
sıkıştırılmaktan nefret ederim
***
Stres üreten herşeyin çok hızlı gittiği
ve geliştiği dünyada ömür tüketiyoruz
herşey tüketiliyor ve herşey tükeniyor
ben duygularımı tüketim sarmalına sokmak istemiyorum
temkinli, ürkek ve tasarruflu davranmaya itiyor beni koşullar
babamın baltası ile terleyerek kestiği odunların zar zor ısıttığı
bir köy evi odasının kapısı azıcık açık bırakıldığında
içeri giren soğuk havanın yarattığı olumsuzluk neyse
sıcacık gönlümün açık kapısından içeri soktuğun soğuklukta
işte o etkiyi yarattı bende
iklim değişikliklerine alışık değilim belki de kimbilir...
***
Neyse yazacağını da biliyordum
gecikerek de olsa yazdın ve mesele kapandı
beklediğim mektup geldi
gönlüm ısındı...
Yakup YURT
Brüksel, 05 Ekim 2004
|
